Filtry

W języku niemieckim czasowniki nie odmieniają się przez przypadki (przez przypadki odmieniają się rzeczowniki i zaimki), lecz przez osoby i czasy (koniugacja).

Czasownik rozdzielnie złożony (np. anrufen – dzwonić) składa się z przedrostka (an-) oraz czasownika głównego (rufen). Główna zasada polega na tym, że przedrostek odłącza się od czasownika i wędruje na sam koniec zdania.

1. Czas teraźniejszy (Präsens) – odłączenie przedrostka

Odmieniamy tylko rdzeń czasownika (rufen), a przedrostek (an) stawiamy na końcu zdania.

• ich rufe ... an (ja dzwonię)

• du rufst ... an (ty dzwonisz)

• er/sie/es ruft ... an (on/ona/ono dzwoni)

• wir rufen ... an (my dzwonimy)

• ihr ruft ... an (wy dzwonicie)

• sie/Sie rufen ... an (oni/Pan/Pani dzwoni)

Przykłady zdaniowe:

• Ich rufe dich morgen an. – Dzwonię do ciebie jutro.

• Er ruft seine Mutter an. – On dzwoni do swojej mamy.

2. Czas przeszły złożony (Perfekt) – przedrostek z przodu przed czasownikiem głównym „-ge-”

W czasie przeszłym Perfekt tworzymy imiesłów (Partizip II). Przedrostek ge- wskakuje pomiędzy przedrostek a czasownik główny:

• Ich habe dich gestern angerufen. – Zadzwoniłem do ciebie wczoraj.

• Hast du den Arzt angerufen? – Czy zadzwoniłeś do lekarza?

3. Gdy czasownik rozdzielny ląduje na końcu (Bezokolicznik i Spójniki)

Przedrostek nie odłącza się i pozostaje połączony z czasownikiem w dwóch sytuacjach:

1. Z czasownikiem modalnym (bezokolicznik na końcu):

   • Ich muss dich heute anrufen. – Muszę do ciebie dzisiaj zadzwonić.

2. W zdaniu podrzędnym (szyk końcowy po spójnikach np. weil, dass):

   • Ich bin froh, weil du mich anrufst. – Cieszę się, ponieważ do mnie dzwonisz.

4. Pułapka składniowa – Ważna uwaga dla uczniów

Warto zwrócić uwagę na przypadek po czasowniku anrufen. W języku polskim dzwonimy do kogoś (Celownik / Dopełniacz), a w niemieckim anrufen wymaga Biernika (Akkusativ) – dzwonimy „kogoś”:

• PL: Dzwonię do mojego brata.

• DE: Ich rufe meinen Bruder (Akkusativ) an. (Nie: „zu meinem Bruder”)